Urodzony 16 maja 1944 roku w Wadowicach - poeta, scenarzysta, muzyk, bard i tłumacz, głównie poezji Leonarda Cohena.. Przez wielu uważany za klasyka polskiego czarnego humoru.
Ukończył średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu. Uczęszczał także do szkoły plastycznej, jednak jej nie ukończył. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim – specjalizując się w piosence polskie i gwarze więziennej. Dzięki swym badaniom stał się jednym z pierwszych specjalistów od grypsery.
Zadebiutował w 1965 roku na Festiwalu Opolskim, gdzie uzyskał wyróżnienie oraz nagrodę za najlepszy debiut autorski. W 1972 roku we współpracy z Jackiem Janczarskim stworzył radiową audycję Rodzina Poszepszyńskich, która stała się jedną ze sztandarowych audycji rozrywkowych Polskiego Radia. Nadawana była nieprzerwanie przez 25 lat.
W 1972 roku zetknął się z piosenkami Leonarda Cohena. W ciągu kilku miesięcy przetłumaczył ich kilkanaście, a do dziś - ponad 60. Wydał kilka płyt z własnymi aranżacjami i wykonaniami piosenek kanadyjskiego autora. Jego tłumaczenie piosenki Partisan stało się jednym z nieoficjalnych hymnów przywódców Solidarności internowanych w latach stanu wojennego. Album Alleluja sprzedano w ponad 400 000 egzemplarzy, dzięki czemu w 1986 uznany został za złotą płytę.
Poza tłumaczeniami z angielskiego i własną twórczością, opublikował także kilka przekładów wierszy i piosenek autorów rosyjskich, głównie tzw. pieśni błatnych. Przez wiele lat Zembaty współpracował także z polskimi reżyserami. Był scenarzystą i autorem muzyki do kilku filmów, m.in. Około Północy (1977), Sam na sam (1977) i serialu telewizyjnego Siedem życzeń (1984).
Do legendy przeszła żartobliwa piosenka "pogrzebowa" Zembatego, śpiewana na melodię marsza żałobnego Chopina, która, jak podkreślali socjologowie, przełamała pewne tabu dotyczące społecznej obyczajowości związanej ze śmiercią i pochówkiem, odbarczając je z obowiązkowej celebry i urzędowego smutku.
Powrót do: listy literatów